Cead Cainte

Pádraigín Ní Uallacháin’s new CD Áilleacht and the enabling power of tradition.

Ghéilleas, tráth, do na smaointe duarca sin. Ghéilleas do thraidisiún na Gaeilge. D’umhlaíos agus dheineas comharthaí ómóis. … Ní ionam a bhí faic ach sa traidisiún. Is ann a bhí an uile ní. Bhíos múchta aige. Ansin, go hobann, chaitheas uaim é in ainm an diabhail agus fuaireas, láithreach, rud nach raibh súil agam leis. Fuaireas cead cainte. Is gearr go dtáinig fonn orm éalú ón gcead cainte agus éalú uaim féin agus filleadh ar an traidisiún. Is mar sin a bhíonn an duine; anonn is anall ag leanúint a phearsantacht féin, scaitheamh, agus scaitheamh eile ag leanúint an traidisiúin. Pé ceann a leanann sé bíonn an ceann eile á thionlacan chomh maith. Sé tionlacan na n-óinseach é.

Seán Ó Ríordáin

This article is part of our archive and requires a subscription.

Our latest articles are free to read.

Please subscribe or login to continue reading this article.

Published on 1 January 2006

comments powered by Disqus